Wards & Guardians

Article sections

    Het was in de Regency-tijd nog geen keuze om geen kinderen te hebben. Als er geen kinderen kwamen, werd de vrouw daarop aangekeken. Haar werd aangeraden ‘to take the waters’, in spa towns zoals Bath, om haar zenuwen te kalmeren.

    Een man had een erfgenaam nodig. Het was mogelijk om een kind van een ander in huis te halen, tijdelijk of permanent. Dit was een informele regeling, want pas in de 20ste eeuw kwam er een wettelijke basis voor adoptie. Het was als man mogelijk om als ‘guardian’ te zorgen voor een ‘ward’: erfgenaam (bijvoorbeeld een neef) of een weeskind van familieleden. Een aangenomen kind kon erven van de adoptieve ouders wanneer dit was geregeld bij testament.

    Een weeskind was in de Regency-tijd een kind waarvan de vader was overleden, de moeder kon dus wel nog in leven zijn. Als het kind geen geld of andere bezittingen had, dan was er geen guardian nodig en werd het kind als apprentice ergens uitbesteed.

    Een guardian was verantwoordelijk voor de bezittingen van het kind (dus niet zozeer de zorg voor het kind zelf), zorgde voor het beheer van bezittingen zoals landgoederen en dat er voldoende inkomen was voor het levensonderhoud en opleiding van het kind. Het guardianship duurde tot de ward ‘became of age’ (21 jaar werd), ook als ze daarvoor al trouwden. Guardian zijn was dus risicovol, want de waarde van de bezittingen moest gelijk blijven en anders worden aangevuld.
    Het kind hoefde niet bij de guardian te wonen. Wanneer de moeder nog leefde en in staat was om voor het kind te zorgen, bleef het kind bij haar. Anders kon het kind wonen bij familieleden of vrienden.

    Een vader kon een guardian aanwijzen in zijn testament. Meestal was dit het meest naaste familielid dat niet kon erven van het kind. Een vrouw kon de guardian zijn van haar kinderen, zolang zij niet hertrouwde. Daarna nam haar nieuwe echtgenoot de rol over. Wanneer er geen guardian was aangegeven dan wees het Court of Chancery iemand aan. Vanaf 14 jaar mocht een kind zelf een guardian kiezen, en ook hun eigen apprenticeship.

    Bronnen:
    [1] https://en.wikipedia.org/wiki/Childlessness
    [2] “Late Nineteenth-And Early Twentieth-Century Childlessness”, Abstract van een artikel in de American Journal of Sociology, https://www.journals.uchicago.edu/doi/abs/10.1086/229820
    [3] https://www.independent.co.uk/life-style/health-and-families/ivf-infertility-treatment-how-change-louise-brown-motherhood-a8332241.html
    [4] “History of Adoption and Fostering in the United Kingdom”, https://www.oxfordbibliographies.com/view/document/obo-9780199791231/obo-9780199791231-0083.xml
    [5] https://www.regrom.com/2020/04/12/regency-reader-questions-adoptions-and-inheritance-in-the-regency/
    [6] https://englishhistoryauthors.blogspot.com/2014/06/orphans-in-regency-england.html
    [7] https://vanessariley.com/blog/2015/06/01/regency-wards-and-guardians-the-care-of-a-well-to-do-orphan/
    [8] http://regencyresearcher.com/pages/guardian.html
    [9] http://www.lahilden.com/plugins/p2_news/printarticle.php?p2_articleid=205
    [10] https://genfiles.com/articles/orphans-guardians/

    Levensverwachting
    De gemiddelde levensverwachting rond 1800 was 40 jaar. In steden lag het gemiddelde lager (25-30 jaar) door de slechte werk- en leefomstandigheden. Het gaat hier om gemiddelden, dus tegenover elk kind dat jong overleed was er iemand die 70 werd. Vanaf halverwege 19e eeuw nam deze gemiddelde leeftijd snel toe door betere hygiëne en behandeling van ziekten.

    Bronnen:
    [1] https://vanessariley.com/blog/2012/05/16/mourning-in-the-regency-period/
    [2] https://www.verywellhealth.com/longevity-throughout-history-2224054
    [3] https://www.createwebquest.com/lohrmann/life-expectancy-during-victorian-age

    in MensenTijdgeest